The Window of Tolerance is een concept van Dr. Dan Siegel. Het beschrijft de zone waarin je zenuwstelsel kan voelen, denken en verbinding maken zonder overweldigd te raken. Binnen dit venster voelt het leven hanteerbaar — zelfs als het zwaar is. Daarbuiten schieten we door naar hyperarousal (te veel) of hypoarousal (te weinig).
Het window of tolerance is het bereik van opwinding waarin je tegelijkertijd kunt voelen, denken en verbinden. Binnen dit venster zijn emoties hanteerbaar. Daarboven zit je in de vecht- of vluchtstand; daaronder in de afsluitstand. De term is afkomstig van Dan Siegel en wordt veel gebruikt in trauma-informed werk.
Boven het venster ziet eruit als jagende gedachten, een bonzend hart, prikkelbaarheid, paniek of de drang om te vluchten. Eronder ziet eruit als gevoelloosheid, zwaarte, leegte, uitputting of je ver weg voelen van jezelf. Geen van beide is een gebrek aan wilskracht — beide zijn het zenuwstelsel dat doet wat het heeft geleerd.
Herhaalde overweldigende ervaringen leren het zenuwstelsel om sneller te reageren en langzamer te herstellen, waardoor kleinere dingen je al uit balans brengen. Aanhoudende stress, slecht slapen, ziekte, pijn en isolatie maken het nog smaller. Het is een aangeleerde reactie, en dat is ook de reden waarom het weer breder kan worden.
Kleine stapjes en regelmaat doen meer dan lange sessies: ademhaling met een verlengde uitademing, aardingsoefeningen, langzame beweging, slaap en tijd doorbrengen met mensen bij wie je je rustig voelt. Moeilijke gevoelens in kleine doses toelaten en daarna terugkeren naar iets dat je stabiliseert, bouwt veerkracht op zonder dat je wordt overspoeld.
Ze beschrijven overlappend terrein in verschillende bewoordingen. De window of tolerance beschrijft een bereik van spanning; het polyvagaal-model beschrijft drie toestanden — veilig en sociaal, gemobiliseerd, en afgesloten. Veel mensen vinden het nuttig om beide samen te gebruiken.
Alleen ter educatie. Als je je onveilig voelt, neem dan contact op met Hulp bij crisis.
